Przesądy z obrączkami wynikają z wielkiego znaczenie jakie nadaje się tej właśnie biżuterii. Najbardziej podstawowe znaczenie obrączek to nieskończone uczucie i związek na zawsze (obrączka nie ma początku i końca). Sam zwyczaj wymieniania obrączek wywodzi się ze starożytnego Rzymu, z kolei Włosi jako pierwsi wzbogacili jego symbolikę o diament, zapewniający czystość intencji i trwałość związku. Według przedstawicieli wielu nacji należy nosić ja na lewej ręce, ponieważ przebiegająca przez nią żyła ma styczność z sercem („vena amoris” żyła miłości). W Polsce jednak nosi się ją na prawej dłoni. Na lewej wdowcy i wdowy. Według zwyczaju za obrączki powinien zapłacić Pan Młody,a do kościoła lub urzędu powinni zanieść je świadkowie. Same obrączki by nasze małżeństwo było długowieczne i stałe powinny nie być za ciasne, ani za luźne,a idealnie dopasowane. Powinny również być wykonane z twardego kruszcu i mieć jak najmniej wzorów co ma zapewnić nam życie pozbawione przeszkód i trudności. Jeżeli chcemy ustrzec się przed nieszczęściem nie powinniśmy przymierzać obrączek cudzych - wróży to staropanieństwo, a przed ślubem nie należy nawet przymierzać własnych - wróży to zdradę. Z oczywistych względów jest to niezbyt respektowany przesąd.

Z innych przesądów:
zgubienie, bądź zniszczenie obrączki zwiastuje kłopoty w związku,
upuszczenie to mnóstwo nieszczęście,
pomylenie palca na ceremonii zwiastuje zdradę,
obrączki także nie powinno ściągać się z palca jeżeli nie chcemy ryzykować rozbicia małżeństwa.

Obrączki ze starego złota. Przetapianie obrączek.

Jeżeli chcemy przetopić stare złoto to dla wielu osób zwiastuje to nieszczęście,chyba,że dołożymy do nich kruszcu i wykonamy nowe. W ten sposób odgonimy troszkę naszego pecha, a nasze obrączki ślubne staną się symbolem nie tylko naszego małżeństwa, a również sentymentalnym.